Το «Σεβαστείο» του Δίου είναι ένα μνημειακό μονόχωρο κτήριο που καταλαμβάνει τον κεντρικό χώρο της δυτικής, στενής, πλευράς της ρωμαϊκής αγοράς. Έχει εσωτερικές διαστάσεις 10,40 μ. x 16,50 μ. και επιμελημένη δόμηση από μεγάλες λιθοπλίνθους. 

Το δάπεδο ήταν στρωμένο με ψηφιδωτό, κατεστραμμένο σήμερα σε μεγάλο βαθμό από μεταγενέστερες παρεμβάσεις. Σώζεται κυρίως η ζώνη που περιτρέχει τους τρεις τοίχους και η οποία πιθανώς περιέβαλε κάποιο κεντρικό θέμα, κατασκευασμένο με πιο επιμελημένη τεχνική. Από αυτό έχει διασωθεί μόνο τμήμα του λευκού βάθους και τμήματα μιας διπλής μαύρης «κορνίζας».

Οι τοίχοι του κτηρίου κοσμούνταν με τοιχογραφικό διάκοσμο που μιμείται έγχρωμη ορθομαρμάρωση (διακοσμητική επένδυση του τοίχου με μάρμαρο) και σώζεται στις δύο γωνίες του κτηρίου. Η τοιχογραφία αποτελείται από εναλλασσόμενους πίνακες διαφορετικού μεγέθους και χρωμάτων (κόκκινο, πράσινο, καστανό, ώχρα) πλαισιωμένους από μαύρες ταινίες.

Η εξέχουσα αξονική θέση του κτηρίου στο αρχιτεκτονικό τοπίο της ρωμαϊκής αγοράς, η μνημειακή κατασκευή του, η πολυτελής διακόσμησή του με ψηφιδωτό δάπεδο και τοιχογραφίες, αλλά και τα τμήματα ημικυκλικών βάθρων στο εσωτερικό του συνηγορούν στην ταύτιση του κτηρίου με Σεβαστείο, δηλαδή με ναό λατρείας των Ρωμαίων αυτοκρατόρων οι οποίοι έφεραν τον τίτλο Αύγουστος (Σεβαστός).

Κάτω από το ψηφιδωτό δάπεδο, περίπου στο κέντρο του κτηρίου, ανασκάφηκε ένα πηγάδι βάθους περίπου 6 μ., γνωστό ως «Λάκκος Σεβαστείου». Περιείχε πληθώρα πήλινων αγγείων, ειδώλια, μήτρες ειδωλίων και πήλινα υφαντικά βάρη τα οποία ανάγονται κυρίως στους 4ο και 3ο αι. π.Χ. αλλά και αργότερα, στην ύστερη ελληνιστική περίοδο. Αποτελούν ενδεχομένως μάρτυρες του διαχρονικού εμπορικού και εργαστηριακού χαρακτήρα της περιοχής.